Moja ulubiona ksiazka.

Moral ksiazki jest taki, ze dobro zwyciezy zlo. Czyli strona Harrego pokonala jego najwiekszego wroga. Niby wydawac by sie to moglo calkiem logiczne. I po co spedzac tyle godzin czytajac ta ksiazke, jesli od samego poczatku mozna sie moralu domyslic. Otóz ksiazka ta jest napisana tak, by czytelnik nie do konca mógl wiedziec, czy aby na pewno dobro zwyciezy. W trakcie czytania poszczególnych czesci napotykamy sytuacje, z których moglo by wynikac, ze nie koniecznie moral bedzie taki jaki sobie wyobrazamy. Napina to atmosfere. Daje nam mozliwosc odczucia dreszczyku emocji. To równiez dodaje ksiazce urokowi. Czasami naprawde wydawalo by sie, ze nie wiadomo jak to sie wszystko skonczy. Pomimo, ze kilka stron wczesniej bylismy jeszcze przekonani, ze Harry zwyciezy. Gdy juz napieta atmosfera zniknie, dziwimy sie jak moglismy zwatpic. Przeciez nasz glówny bohater musi zawsze zwyciezyc. Od tego jest on i jego przyjaciele, na których zawsze mozna liczyc. I to wlasnie o przyjaciolach chcialam tez cos wspomniec.