Moja ulubiona ksiazka.

Niestety juz nie mozna drzec z niecierpliwosci czekajac na kolejna czesc Harrego Pottera. Ostatnia czesc wyszla juz dawno. Bardzo mnie to smuci. Chociaz wszystko skonczylo sie dobrze, niestety skonczylo sie. Moze to glupio zabrzmialo, ale moze lepiej gdyby jeszcze Harry musial dalej walczyc. Moze lepiej gdyby mógl nas jeszcze zaskoczyc. Ostatnia czesc przeczytala z zapartym tchem w ciagu dwóch weekendowych dni. Teraz troche tego zaluje. Zbyt szybko bowiem doszlam do konca. Do konca ksiazki i do konca historii Harrego Pottera. A czlowiek ma taka ochote na jeszcze. Czy moze znacie jakies ksiazki, które sa tak porywajace jak “Harry Potter”? Takie, które porusza caly swiat dzieci i mlodzierzy, czesciowo przenikajac nawet do swiata doroslych? W sumie dorosli to tez dzieci, tylko takie wyrosniete. I ta ksiazka moglaby byc tego najlepszym przykladem. Szkoda, ze tak malo jest takich ksiazek. Ale jesli znajdzie sie druga taka, to z pewnoscia przeczytam ja z mila checia. Narazie jednak oczekuje kiedy sie taka pojawi.

Obojetnie czy w klopotach, czy podczas nauki, czy odpoczynku. Przyjaciele Harrego sa zawsze z nim. Nigdy sie nie zdazylo, zeby jego najblizsi przyjaciele gozdradzili lub nie pomogli mu w problemach. Prawie wszystko przez co przechodzi Harre, przechodza równiez jego najblizsi przyjaciele. Takich przyjaciól zyczyl by sobie z pewnoscia kazdy z nas. Malo takich w rzeczywistosci. A moze istnieja tylko w ksiazkach? Na to pytanie pewnie znalazly by sie rózne odpowiedzi. Moze my mamy równiez takich przyjaciól, którzy pozwola nam prztrwac najgorsze chwile. Moze jednak nalezymy do tych pechowców, którzy na przyjaciól raczej liczyc nie moga. I w tej ksiazce znajduja sie falszywi przyjaciele, którzy go zdradzili. Czyli ta kwestia nie rózni sie zbytnio od zycia codziennego. Wazna wskazówka. Przy doborze przyjaciól badzmy raczej ostrozni. Nie kazdemu, kto ladnie mówi mozemy zaufac, a czasami ci, którzy nic nie mówia i nie deklaruja sie jako nasi przyjaciele na prawo i lewo, sa lepszymi przyjaciólmi niz kazdy inny.

Moral ksiazki jest taki, ze dobro zwyciezy zlo. Czyli strona Harrego pokonala jego najwiekszego wroga. Niby wydawac by sie to moglo calkiem logiczne. I po co spedzac tyle godzin czytajac ta ksiazke, jesli od samego poczatku mozna sie moralu domyslic. Otóz ksiazka ta jest napisana tak, by czytelnik nie do konca mógl wiedziec, czy aby na pewno dobro zwyciezy. W trakcie czytania poszczególnych czesci napotykamy sytuacje, z których moglo by wynikac, ze nie koniecznie moral bedzie taki jaki sobie wyobrazamy. Napina to atmosfere. Daje nam mozliwosc odczucia dreszczyku emocji. To równiez dodaje ksiazce urokowi. Czasami naprawde wydawalo by sie, ze nie wiadomo jak to sie wszystko skonczy. Pomimo, ze kilka stron wczesniej bylismy jeszcze przekonani, ze Harry zwyciezy. Gdy juz napieta atmosfera zniknie, dziwimy sie jak moglismy zwatpic. Przeciez nasz glówny bohater musi zawsze zwyciezyc. Od tego jest on i jego przyjaciele, na których zawsze mozna liczyc. I to wlasnie o przyjaciolach chcialam tez cos wspomniec.